است، كه در حدود 1270 ـ 1276، خازن كاتدرال لينكلن، و در 1305، از حقوقبگيران هرفورد بود، و در 1312، هنوز زنده بود. نقشهٴ هرفورد احتمالاً در حدود 1276 ـ 1283، ترسيم شده است. در آن نوشته شده كه توصيف عالم بنابر عقيدهٴ اوروسيوس، و شامل اطلاعات زيادي است كه برخي داراي جنبهٴ جغرافيايي و بسياري هم تخيلي است.
3 ـ نقشهٴ اِبستورف ـ اين نقشه باز هم بزرگتر است، تقريباً شش برابر نقشهٴ هرفورد، و ابعاد آن358سانتيمتر در 356 سانتيمتر است. آن را هم روي كاغذ پوستي كشيدهاند، و تا 1833، در صومعهٴ بنديكتي ابستورف1، ميان هانوور و لونبورگ2 نگهداري ميشد، تا در آن هنگام، كشف و به هانوور برده شد.3 اينك، در موزهٴ انجمن تاريخ ساكس سفلا در هانوور است. اين نقشه در آن منطقه، و احتمالاً در لونبورگ در حدود 1270 ـ 1284، تهيه شده است.
زايران مسيحي
مهمترين زاير اين عصر، بوركهارت مونتزيوني بود كه هماكنون، از او سخن خواهيم گفت؛ ولي چند راهنامه و توصيف ناشناس به خواننده كمك ميكنند تا تصوير بيتالمقدس را، به صورتي كه در نيمهٴ دوم سدهٴ سيزدهم، به چشم مسيحيان ميآمد، كامل كنند.
مقارن سال 1261. شخصي به نام روثلين ذيل تاريخ بيتالمقدس ويليام صوري (وفات: حدود 1186) را نوشت، كه به شرح رويدادهاي سالهاي 1229 و 1261، اختصاص دارد و شامل توصيف گرانبهايي از بيتالمقدس است.
مقارن سال 1265 ـ 1268. راهها و زيارتگاههاي بيتالمقدس تأليف شد. دو تحرير از آن در دست است، كه يكي را يك پرونسي، ديگري را يك انگليسي نوشته است.
موريتيوس راهب فرانسيسي نروژي (؟) كه در 1270 ـ 1273، به بيتالمقدس رفته بود؛ در 1270 ـ 1273. گزارش مختصري دربارهٴ سفر خود نوشته است.
در حدود سال 1280. زيارتگاهها و توبهگاههاي عكا.
در حدود سال 1289 ـ 1291. گفتار دربارهٴ زيارتگاههاي بابليه.
در حدود 1290. زيارتگاههاي شام.
سرانجام، به تعدادي راهنامه و توصيف ميرسيم كه متعلق به سدهٴ سيزدهم است، ولي تاريخ دقيق آنها را نميتوان تعيين كرد. قريب بيست و پنج تاي آنها به زبان لاتيني، چهار تا به فرانسه، و يكي به آلماني است.
Ebstorf .1
Luneburg .2
3. نخستين توصيف آن در 1834، Vaterlandisches
Archiv است.